Griep

on

De Zwaluw hoestte de hele nacht zo erg dat ik bang was dat ze in haar slijm zou verdrinken.

Telkens ze ophield, werd het me plots te stil. Rillend van de koorts sleurde ik me dan uit bed om te gaan luisteren of ze nog ademde.

Compleet geradbraakt waren we toen de wekker afging. Maar er zijn voordelen aan dat lange depressieverlof. Geen lastige benikziekgenoegomthuisteblijven beslissing. Niemand verwittigen. Geen schuldgevoel. Gewoon terug in bed kruipen, samen met de rochelende Zwaluw. De Beer en de Eskimo redden zich wel.

Ze kroop met haar rug tegen me aan, want ik voelde zo lekker warm. Zoals steeds orchestreerde ze hoe we moesten gaan liggen. Benen in elkaar verstrengeld. Mijn hoofd boven het hare. Mijn rechterarm over haar heen. Rechterhand in de hare, tegen haar hart.

We zweefden weg, twee uur lang, ergens tussen koorts en droom.

De griep is gearriveerd.

Advertenties

3 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Natasja schreef:

    veel beterschap!!!!!

    Like

  2. Johan Van Holderbeke schreef:

    Betershap! Zelf ben ik er voorlopig nog in geslaagd de beestje buiten te houden, ondanks alle zieke collega’s en leerlingen… hout vasthouden…

    Like

Laat gerust een reactie achter!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s