Egoïsme

Zo genezen van een depressie, dat voelt van tijd verdomd egoïstisch.

Tegelijk weet ik niet of ik wel volledig kan genezen zolang ik het egoïstisch blijf vinden.

Ik moet balast van me afwerpen. Lasten die ik al lang, veel te lang, met me mee sleur. Lasten die m’n ballon een tijdje terug zo snel deden ontploffen. Maar wat als ik bij het afwerpen van al dat gewicht anderen verpletter? Als ik anderen zodanig kwets dat alle contact verbroken wordt, is het dat dan wel waard?

Ik moet investeren in mezelf. Van mezelf houden zodat ik meer van anderen kan houden. Evenwicht vinden om op termijn een betere mama, echtgenote, collega en vriendin te worden. Die betere mama is mijn eerste doel. Maar met de kleine voorraad energie die ik heb, blijft er bitter weinig over om te investeren in anderen. Alles wat ik over heb, gaat naar de Eskimo en de Zwaluw. Ik blijf het te weinig vinden.

Ik moet lopende zaken loslaten. Taken delegeren. Rust nemen. Toegeven aan de vermoeidheid. Gas terugnemen. Hooi  van de vork schudden. Je kan het op zoveel mooie manieren zeggen, maar het doen is minder evident. Het uit handen geven en de controle loslaten gaat op zich wel. Maar het betekent ook dat anderen meer moeten doen of dat ik hen zelfs in de problemen breng. Anderen thuis, op het werk, bij Dertiende Ster, bij WMB. En daar kan ik moeilijk vrede mee nemen.

Ik moet voldoende tijd nemen. Niet te snel willen genezen. Niets forceren. Eerst een tijdje stabiel zijn, zonder te veel afjes. Dat betekent een tijdje vrolijk thuis gaan zitten, terwijl ik nog steeds delegeer en op de energie en goede wil van anderen moet teren. Ik weet eerlijk gezegd niet of ik dat ga kunnen. Ik merk nu al, nu ik voel dat ik aan het genezen ben, dat ik snel geneigd ben om toch weer taken aan te nemen. Voorlopig kan ik mezelf nog tegenhouden. Maar dat gaat hoe langer hoe moeilijker worden.

Ik moet even in de eerste plaats aan mezelf denken.

En is dat nu niet net de definitie van egoïsme?

Advertenties

4 reacties Voeg uw reactie toe

  1. natasja schreef:

    Egoïsme is volgens mij als je nooit iemand anders rekening houdt en nooit iets voor iemand wil doen. En mss moet het nu maar effe zo. Mensen die je graag zien, goede collega’s, die begrijpen het wel en weten dat je ooit wel iets terug doet voor hen. Eerst aan jezelf denken en genezen en dan stap voor stap leren en bepalen waar je grenzen liggen voor je gezin en je werk en je hobby’s . Niet makkelijk maar ik ben er van overtuigd dat je het kan!

    Like

  2. Winny Fast schreef:

    nog een mooie … kleine babystapjes nmen 🙂

    Like

  3. Inge Overmeer schreef:

    egoistisch? helemaal niet!! wie dat niet begrijpen kan is het niet waard zich een vriend van jou te noemen! volop doen, denken aan jezelf! liefs, inge

    Like

  4. Johan Van Holderbeke schreef:

    Je zou ook kunnen zeggen dat het heel Bijbels is: ‘Bemin je naaste zoals jezelf’. Enkel wanneer je jezelf voldoende bemint en verzorgt. Dus… als jij dat egoïsme noemt… dan mag het zeker!!! Ik noem het voldoende eigenliefde om liefde te kunnen geven aan anderen.

    Like

Laat gerust een reactie achter!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s