Vrouwendag

Ik heb wel vaker voor dat ik meteen weer in bed zou willen kruipen als ik mezelf ’s ochtends in de spiegel zie. Vanochtend was het erger dan anders. De linkerkant van m’n gezicht leek wel in brand te staan en zag er ook navenant uit. Het hield nog het midden tussen een mislukte botoxbehandeling en een strijkijzeraccident.

Koortsblazen. Overal.

Het doet pijn. Het brandt. Het jeukt. Het ontploft.

Het zijn zelfs geen gewone koortsblazen. Ik krijg ze ook op m’n wang, met de tientallen tegelijk. En het ergst van al: Ik moet de Zwaluw nu op afstand houden. Een nieuwe infectie op haar ogen willen we echt echt écht niet riskeren. Geen knuffels of kusjes aan m’n kroost. Miserie troef.

Gelukkig was daar een bericht van één van m’n zussen, die met haar drie zalige zonen. Ze zou misschien langs komen. Dus na een uur of wat vol zelfbeklag, plukte ik wat kleren uit de wasmand en stak ik m’n haar bijeen.

Omdat ik dan toch min of meer fatsoenlijk was, ging ik ook maar naar de repetitie van het koor, net op tijd. De p en de b zou ik wel playbacken, en van ontploft haar kijken ze daar niet op. Zoals gewoonlijk was het een opkikker. Het heeft iets lekker opstandigs, zo Take me to church repeteren in een klooster. Ik heb nog niet vaak zo uit volle borst Amen gekweeld.

Weer thuis bleek de helft van m’n kroost nog steeds in pyjama. Stiekem film aan het kijken op de tablet. Het zou stiekemer zijn geweest als ze het geluid niet zo hard had gezet.

IMG_20150308_090709pm

Ik declareerde dat als ik niet zielig de hele dag in pyjama mocht crashen, niemand het mocht. De Zwaluw werd onder enig protest aangekleed, de tablet werd opgeborgen onder nog meer protest, en de Beer bracht de Eskimo naar het zoveelste verjaardagsfeestje. Dat was het startsein voor  de vrouwen des huizes om ongestoord aan hun vrouwendag te beginnen.

De start was uiteindelijk wel niet zo conventioneel. Eerst moest het nieuwste offer van Maja Suikerklontje nog grondig bestudeerd worden. De Zwaluw vroeg of ik het schepsel de levenskus wou geven. Toen ik haar er aan herinnerde dat ik geen prinses, noch een (echte) heks was, vroeg ze dan maar of ze het kado mocht doen aan haar meter. Het liefst opgestuurd met de post. Dit keer had ik als excuus dat de meter in kwestie de zus was die later die dag op bezoek zou komen. Ze heeft haar kadootje uiteindelijk niet meegenomen naar huis. Maar dat weet de Zwaluw niet, tenzij ze op de mesthoop gaat rondneuzen.

IMG_20150308_133346pm

Daarna begon de echte vrouwendag. Lekker soezen in de bijnalentezon.

We schreven verhaaltjes in ons verhaaltjesschrift. Dat van de Zwaluw ging over ene Mama Oti die tijdens een ritje in een kermisattractie verliefd werd op Ridder Lancelot. En ze leefden nog lang en gelukkig en nog langer.

IMG_1433pm

We deden elkaars haar met dezelfde krullenproducten, hoewel mijn krullen helaas alweer verleden tijd zijn.

IMG_1434pm

We kwamen tot de vaststelling dat ons haar tegenwoordig gewoonweg effe lang is.

IMG_1435pmTot slot speelden we nog wat rollenspelletjes. Dat van de Zwaluw bestaat de laatste tijd niet meer uit moeder en baby, maar vooral uit oogartsje of blindevrouwtje .

IMG_1425pm

Kijk. Dat is nu het soort vrouw-in-spe dat vandaag gevierd wordt.

Advertenties

Één reactie Voeg uw reactie toe

Laat gerust een reactie achter!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s