Deprisien

Het onnozelste wat ik tot nu toe heb overgehouden aan de depressie, is toch wel een appelsienverslaving.

In het allerdiepste dal at ik het liefst alleen maar appelsienen. Ik geraakte zelfs lichtjes in paniek als er minder dan drie in huis waren. ’s Avonds at ik met meterslange tanden mee aan tafel omdat de Zwaluw anders ook enkel fruit zou eisen op haar bord. Overdag, alleen thuis, teerde ik op appelsienen. En chocomelk.

Ik maakte mezelf zelfs wijs dat ik zo alles binnenkreeg wat ik nodig had. Vocht, vitaminen, vezels, calcium, suikers en vetten. Dat is de valkuil van het wetenschappersschap, dat ge zo wel eens uw eigen semiwetenschappelijk bewijs bij elkaar durft verzinnen. Ik moet hier oppassen want er lezen collega’s mee. Dus for the record: ik pas dat principe alleen maar thuis toe, als ik nie meer weet waar ik mee bezig ben. IMG_1672pm Eigenlijk voelde dat depressiedal zo’n beetje hetzelfde als m’n zwangerschap, maar dan zonder dat er een happy end in zicht leek. Integendeel zelfs. Misschien een omgekeerde zwangerschap, eentje die begint met een mooi leven, maar dreigt uit te monden in steeds naderbij komende leegheid. En anders dan bij een zwangerschap, die liefst geen ziekte wordt genoemd, kan het bij depressie net een strijd zijn om wél als ziek erkend te worden.

Buiten de verwachtingen en de beleving die mijlenver uit elkaar liggen, zijn er verrassend veel overeenkomsten tussen deze depressie en mijn zwangerschap van de Eskimo. Snel moe. De neiging om met een losse broek rond te lopen. Misselijkheid. Een humeur om U tegen te zeggen. Darmproblemen. Slecht slapen. Huilbuien. Niezen en plassen tegelijk. Duizeligheid. Niet in wilde Eftelingattracties kunnen. En vreemde goestingskes dus.

Ik zal maar content zijn dat het maar om appelsienen gaat.

Het hadden ook opnieuw koude frieten met satékruiden kunnen worden.

Advertenties

7 reacties Voeg uw reactie toe

  1. yosando schreef:

    gek ! in mijn crashperiode kreeg ik ’s morgens ook enkel een appelsien of vers geperst sap binnen en een reep chocolade of ik gooide die chocolade in een kommetje melk, opwarmen en kon dan genieten van die warme gloed van de chocomelk. de rest van de dag had ik ook gewoon geen zin om te eten
    er zit waarschijnlijk nog een echte wetenschappelijke verklaring achter 😉
    nog niet aan het breien of haken begonnen ? dat deed me ook deugd

    Like

    1. K10K schreef:

      Cool! We kunnen een deprisienenclubje starten!

      Liked by 1 persoon

  2. Greetje schreef:

    ’t Is vreemd maar ik geloof ook wel dat er een reden achter zal zitten. Je lichaam vraagt er precies echt naar. Laat het je in ieder geval smaken!

    Like

Laat gerust een reactie achter!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s