Lijstjes

on

Ik heb lang een gloeiende hekel gehad aan lijstjes en agenda’s. Alles stak immers toch al in m’n hoofd. Het was een goede oefening voor m’n geheugen. En soms moest het één en ander worden omgegooid naargelang de omstandigheden en de goesting. Planningen opschrijven was me te definitief. Te beknottend. Te ordelijk. Te…gemakkelijk.

Voor de kinderen stelde ik wel eens een zomerlijstje op, waarin ze dan mochten opsommen wat ze tijdens de zomervakantie allemaal wilden doen, van een eenvoudig dagje schilderpret tot een daguitstap naar de Efteling. En natuurlijk waren er ook verlanglijstjes met verjaardagen, sint en kerst.

Maar lijstjes voor mezelf? Ik dacht het niet. De zeldzame ruzies tussen de Beer en mij gingen dan meestal ook over mijn halsstarrig weigeren om lijstjes op te stellen, bijvoorbeeld eentje met taken die gedaan moesten worden. Ik vond dat hij zelf maar moest zien wat er aan klusjes kon gedaan worden en hij vond dat ik zonder lijstje niet lastig mocht zijn als ze uiteindelijk niet gedaan geraakten. Tja. Zo heeft iedereen wel z’n onnozele bordensmijterijen zeker?

Toen kwam er de depressie. En daarmee de gaten in het geheugen. Geen zeef maar eerder een gehaakte beddensprei waar ganse brokken geheugen doorheen vielen. Ik kon gewoonweg niets meer onthouden. Als ik het niet ergens opschreef, vergat ik het. Als ik het al niet vergat op te schrijven.

In december kocht ik mezelf daarom een agenda. Zoiets in een smartphone steken ging niet werken. Die stap was te groot. Ik heb het niet op dat ding. Het nadeel van de agenda is nu wel dat ik er zodanig op vertrouw, dat als ik er per ongeluk iets niét in zet, het zonder twijfel vergeten wordt. Maar al bij al vergeet ik nu minder dan zonder agenda dus dat gaat alvast de goede richting uit.

lijstjepmEen paar weken geleden begon ik ook met het opstellen van een menu. Dat vond ik voorheen zowaar nog erger dan een agenda. Ik improviseer graag als ik zelf kook. Even loeren in de koelkast en de moestuin wat we hebben staan, daarmee aan de slag en halverwege nog van gedachte veranderen. In het labo wil ik zo ook wel eens werken, al word ik daar wel geacht iéts georganiseerder te zijn.

Daarbij ging ik er ook van uit dat als ik ’s morgens nog vlug tussen de kus en de deur vermeldde wat het menu voor ’s avonds inhield, dat de Beer het dan ook wel zou onthouden. Met alle bijhorende frustratie als ie dan om 17u belde om te vragen wat ie ook alweer moest klaar maken.

Nu improviseer ik nog steeds, maar met dat verschil dat ik het niet meer dagelijks doe. Ik improviseer door in de winkel gewoon te kopen wat toevallig in de aanbieding staat of waar het kroost om zaagt me op wijst, en door dat thuis op de één of andere smakelijk en esthetisch verantwoorde manier samen te gooien in een menu voor een vijftal dagen.

Rust dat dat allemaal geeft in m’n hoofd, niet normaal. Niet meer 137 keer per dag overlopen wat ik niet mag vergeten en wat ik weet dat er in de koelkast staat. Gewoon downloaden uit m’n hoofd richting papier. Duidelijkheid voor iedereen. Ruimte voor pijlen op het blad als het één en ander toch gewisseld moet worden. Ruimte voor belangrijker zaken in m’n hoofd.

Dat ik dat niet eerder wou inzien is redelijk belachelijk. Koppigheid in combinatie met de eeuwige hoge lat waarschijnlijk.

Ik ga mijn relatiecredo van <Ik heb altijd gelijk, ook als ik geen gelijk heb>, misschien toch eens moeten herzien.

De Beer had al die tijd gewoonweg gelijk zeg. Maar zeg hem dat maar niet.

Advertenties

7 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Johan Van Holderbeke schreef:

    Hoe mooi…

    Like

  2. elkefranchois schreef:

    Gniffel 🙂

    Like

  3. Anoniem schreef:

    Ik maak hier ook een weekmenu en schrijf dat op een bord dat ze niet meer 100 keer moeten komen vragen wat we gaan eten :-). En sindsdien hier geen stress meer rond wat er moet gemaakt worden!! Goeie keuze Katinka ;-).

    Like

  4. Winny Fast schreef:

    Ik houd van lijstje, doe al heel lang lijstje, heb die gehaakte sprei al heel lang 🙂 idd veel rust geeft … alleen vergeet ik er nog wel eens op de kijken 🙂

    Like

  5. Anoniem schreef:

    mijn weekmenu is mijn fundament. Als dat wegvalt, dan is het chaos 🙂

    Like

Laat gerust een reactie achter!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s