Zuiden

De hele winter trok het Zuiden aan de Zwaluw. Ze bleef achter terwijl haar gevleugelde vrienden migreerden.

Het was niet zozeer de kou die haar deed smachten naar haar Afrika. Eerder was het een rouwproces dat ze doormaakte. Ze miste het land waar ze geboren is, ook al heeft ze er weinig bewuste herinneringen aan. We delen onze dochter met haar Mama Assa en daarmee ook met haar moederland.

Ethiopië.

IMG_1809pm

Het land trekt ook aan mij. Met een adoptienetwerk waar om de zoveel tijd naar Ethiopië wordt gereisd, kan ik niet anders dan meegenieten van de reisverhalen. De ervaringen van adoptieouders gaan van een toeristische verkenning tot het ontmoeten van biologische ouders. Beide spreken me enorm aan, het ene op een ander niveau dan het andere. Het ene voor nu, het andere voor later.

Tegelijk jaagt terugkeren naar Ethiopië me enorm veel schrik aan. Ik heb er een stevige hekel aan om als de weldoener gezien te worden, en dat is bijna onontkoombaar als je er als blanke met een Ethiopische dochter rondloopt. We zonderden ons na het ophalen van de Zwaluw dan ook af, in een lodge buiten de hoofdstad, waar we in alle privacy elkaar konden leren kennen. Ik zag er enorm voor tegen op om trots met haar over de drukke straten te lopen. Ik voelde me een dief, geen weldoener.

Waarschijnlijk waren we ook onder de weinige adoptieouders die bij het ophalen van onze dochter niet vertrokken met valiezen vol hulpgoederen. Iets weerhield me ervan. Ik wilde niet voor Sinterklaas spelen. Maar tegelijk had ik enorm veel respect voor de ouders die het wel deden. Heel erg dubbel.

Een paar weken geleden reisden goede vrienden van ons naar Ethiopië. Vader en zoon. Ik keek enorm uit naar hun verhalen en de foto’s. Tegelijk was daar ook een andere vriendin die ons enthousiast wees op de goedkope vliegtuigtickets voor een reis in de kerstvakantie. Ze zouden waarschijnlijk boeken voor  hun drietjes, E2M. Ik voelde een steekje van jaloezie. Zo dapper. Zo mooi. Zo natuurlijk.

Ik wou zo graag gaan, maar was bang. Met ons vieren op reis gaan is sowieso een uitdaging. De Eskimo en de Zwaluw komen de laatste tijd misschien goed overeen, maar in stresssituaties zijn hun ruzies afschuwelijk. En dan meteen samen op zo’n emotioneel beladen reis? Nee. Uitgesloten. De Eskimo voor lange tijd bij familie achterlaten zagen we ook al niet zitten. Dus ik alleen met de Zwaluw dan? Ook geen optie. Af en toe is aflossing toch echt wel nodig. En eigenlijk, praktisch gezien, hebben we het geld veel te hard nodig voor onze verbouwingen.

Toen bedacht ik dat ik op mijn 17de naar Zuid-Afrika reisde. En dat ik een zus heb van 17, de Bakvis. Ze zoekt al langer een goede reden om te sparen en ik geef haar als meter graag originele kado’s. Toen ik haar vrijblijvend voorstelde om misschien mee te gaan en een deel van de reis te sponsoren, was ze meteen razend enthousiast. Mijn moeder ook – laten we haar MakeL4 noemen. En de verbouwingen, die liggen al zo lang stil. De Beer heeft er deze zomer toch geen tijd voor, met al de festivals waar hij mag werken.

U voelt het al aankomen zeker. Terwijl de zwaluwen terugkeren van het Zuiden, hebben we geboekt!

Twintig december vliegen we voor tien dagen met vier dames naar Ethiopië. De Bakvis, MakeL4, de Zwaluw en ik. We spreken af in het Noorden met E2M, zodat de Zwaluw haar avontuur kan delen met een andere Ethiopische schone. Speciaal. Ideaal.

Het boeken van de tickets voelt als een last die van m’n schouders valt. Een gaatje in mijn hart en dat van de Zwaluw gaat misschien een beetje geheeld worden.

Ik zou het van de daken willen schreeuwen.

Volgende winter trekt onze Zwaluw naar het Zuiden!

Advertenties

13 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Inge schreef:

    Wauw! Super….

    Like

  2. elkefranchois schreef:

    E2m kijken er ook heel hard naar uit. Naar de reis en het delen er van!!

    Like

  3. Johan Van Holderbeke schreef:

    Ik wens jullie alleen een heel goede reis toe…

    Like

  4. Miranda schreef:

    Blij voor jullie !
    Miranda, mama van Tarikwa & Aynalem

    Like

  5. Joke schreef:

    Ooohh, super en zo spannend!!!!

    Like

  6. Veerle Versteirt schreef:

    dat wordt super hard genieten!! wou dat ik mee kon vliegen, maar wie vliegen de andere richting uit die periode. geniet van het voorbereiden en dromen van de reis!

    Like

  7. Ilse schreef:

    tof. hier is het nog even wachten voor het zover is

    Like

  8. Katleen schreef:

    geniet ervan!!

    Like

  9. Anoniem schreef:

    Super gewoon! Goede beslissing!

    Like

  10. Sandra schreef:

    Oooh, super! Toch ook jaloers hier want hier veel verlangen om nog eens naar Ethiopië te reizen maar nog altijd bang dat de reis te emotioneel, te moeilijk zou zijn voor onze supergevoelige T. Want een reis naar Ethiopië kan nooit zomaar een reis zijn, he.

    Like

  11. Greetje schreef:

    Wij wachten ook nog even af. Misschien volgend jaar, misschien het jaar daarna. Wachten op de juiste moment…..

    Like

  12. Anoniem schreef:

    wauw! wauw! wauw!

    Like

Laat gerust een reactie achter!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s