Paardebloemconfituur

on

Heeft u ook kinders die rond deze tijd van het jaar tot vervelens toe pisbloemen komen aandragen?

Ideaal!

Den Taraxacum officinale, oftwel paardebloem in het schoon nederlands, is feitelijk een heel dankbare bloem. Gans het jaar door gebruiken we hier de blaadjes om pesto van te maken, en nu is het hét moment om confituur te maken van de bloemekes. Ik deed het vandaag nog raprap, want ze zijn volop in blaasbloemsels aan’t transformeren. Vorig jaar was ik ruim te laat en was het experiment geen succes.

De voorbije weken lieten we uit luiigheid met opzet de paardebloemen vollenbak groeien, samen met het gras, de pinksterbloemen en nog een hoop ander kruid, tot groot jolijt van de buren. Vanochtend gingen we naar de winkel om geleisuiker, die waarvan ge er normaal 1 kg moet toevoegen aan 2 kg fruit. Er zijn verschillende soorten en merken, maar in elke grote supermarkt vindt ge er normaal wel, gewoon bij de suiker.

Toen we thuis kwamen stonden de paardebloemen achter in den hof goed open en konden de kinders aan het plukken gaan, onder het toeziend oog van de kat.

IMG_1820pm

Ideaal is als ge kinders verzamelt die én graag plukken én graag tellen. Die van mij hebben beide eigenschappen in overmaat, dus kwam het er op aan om de taken ook eerlijk te verdelen om geen ambras te krijgen. Ik wou er kost wat kost een serene, lieflijke bedoening van maken. Het eerste kwartier is dat ook gelukt.

Als ge niet zo veel tijd hebt of gewoon een klein testje wilt wagen, laat ze er dan honderd plukken. Dat lijkt veel, maar eigenlijk is dat maar een miezerig hoopke. Daar waren mijn kinders niet mee voldaan.

IMG_1826pm

Ik liet ze turven, per tien bloemekes. Ik voelde me gelijk een Freinetjuf. Bij zes keer vijf turven heb ik hen uiteindelijk wel laten stoppen. Ik wist immers wat er volgde: het oogsten van de gele blaadjes. Het groene onderstel van de bloem is ook eetbaar, maar nogal bitter, dus is het het best om de gele blaadjes en meeldraadjes goed vast te pakken en er van los te draaien.  Afsnijden kan ook. Die ene blog waar bereidingstijd ‘twee minuten’ staat, neem ik al niet meer serieus. Ik ben er een klein uur mee bezig geweest, maar zat daarbij wel lekker in het zonneke. Na die zogezegde twee minuten hielden de kinders het wel voor bekeken en klommen ze de appelboom in.

IMG_1824pm

Na het oogsten van al dat geels, is het grootste werk wel gedaan. Ik deed alles in een kastrol en voegde het sap van twee appelsienen en twee citroenen toe, en nog wat blaadjes honingbladsalie. Citroentijm, appelsientijm of andere salie kan ook, maar dat heb ik (nog) niet staan. Per 100 bloemekes mocht er 200 ml water bij, dus voor mijn 300 bloemekes werd dat 600 ml dat mee op het vuur mocht, om een vijftal minuten te koken. Ik maakte er tien van, voor de zekerheid. Het kookte gigantisch over toen ik effe mijne rug draaide, dus volgende keer blijf ik er braaf bij staan.

Na het koken mag het nog een nachtje trekken, maar daar had ik overgelezen. Bij nader inzien staat dat ook niet in alle recepten, dus vermoed ik dat het geen kwaad kan dat ik na het koken al meteen gezeefd heb. Ik gebruikte gewoon een dunne zeef en geen geleidoek. Moest ge een doek willen gebruiken om te zeven, kan dat volgens mijn confituurkennissen ook met een gewone dunne handdoek of een tetradoek, maar liefst wel eentje die niet met wasverzachter is gewassen of op z’n minst is uitgespoeld. Best is om het doek sowieso nat te maken, zodat uw kostbaar confituurvocht niet verdwijnt in uw doek.

Ik dacht er nog net op tijd aan om het vocht op te vangen. Mijn zeef hangt standaard in de pompbak, maar dat vocht door de gootsteen kappen zou nogal zonde geweest zijn. Door de zeef duwde ik de bloemekesbrij nog eens goed aan met een lepel. Er kwam best nog wat vocht uit en vooral veel kleur en paardebloemessence.

Daarna mocht het vocht terug het vuur op, samen met de geleisuiker. Zonder suiker, maar met pectine kan natuurlijk ook. Volgens het recept uit ene madam confituur, dat ik kreeg van F&J, moest er 55 gram geleisuiker per honderd bloemekes bij, om dan drie minuten in te koken. Helaas bleek dat achteraf gezien niet genoeg. Het mengsel bleef vloeibaar toen het afkoelde in de potten, dus kapte ik deze namiddag alles terug in de kastrol, en deed ik er nog eens hetzelfde gewicht aan geleisuiker bij, om nog eens 3 minuten te koken. In totaal was dat voor mijn 300 bloemekes dus 330 gram geleisuiker om het ietwat deftig te doen stollen. Ik heb de indruk dat het nog meer mocht zijn, maar ik had schrik dat het dan te zoet zou worden.

Ik heb er na het koken nog de gele blaadjes van een tiental bloemekes aan toegevoegd, omdat ik vind dat ge wel een beetje moogt zien dat het paardebloemconfituur is. Ziet best dat ge die bij de hand hebt, zodat ge het geheel nog goed heet in hete potten kunt overgieten. Bij mij kwam het schoon uit, na al dat overgekook en ook wat onhandig gesmos tussendoor, op twee volledige potten.

Zie ne keer hoe schoon. En ’t is nog lekker ook seg. Het heeft wat weg van honing, maar dat kan ook aan de salie liggen natuurlijk. Vreselijk zoet wel. Volgende keer probeer ik de pectine en een pak minder suiker.

IMG_1829pm

Advertenties

5 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Johan Van Holderbeke schreef:

    Mmmmm… ik krijg zin in een boterhammeke met… 😉

    Like

  2. Greetje schreef:

    Wow, gewaagd. Is het lekker?

    Like

  3. Greetje schreef:

    Ah, laatste regel nu pas gezien. Lekker dus. Gaan we ook eens proberen.

    Like

Laat gerust een reactie achter!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s