Moeder

Moederdag. Ik weet eigenlijk niet goed of ik dat wel een onverdeeld mooie dag vind.

De kadootjes zijn natuurlijk heerlijk. Het gedichtje van de Eskimo zat er pal op, en de knutsel van de Zwaluw was fanTAStisch.

Moederdag

De afgelopen dagen heb ik me wel ongelooflijk geërgerd aan al de commerciële moederdagreclame. Het viel me op dat het dit jaar fel gericht was op jonge kinderen. En ik wil absoluut niet dat mijn kinderen zich verplicht voelen hun spaarpot leeg te maken voor een duur moederdag kado. Maar ach, het is een mooie traditie. We hebben zo weinig waardevolle tradities, laten we deze dan maar in ere houden, met of zonder het koopgedoe.

Een andere traditie op moederdag is hier het kibbelen. Wie het eerst zijn kado mag afgeven. Wiens kado ik het mooist vind. Op zich is de oplossing makkelijk. Allebei samen het kado afgeven. En allebei even mooi.

Maar toch escaleert het, elk jaar weer. De Zwaluw vindt moederdag moeilijk, zoveel is duidelijk. Ze kreeg het afgelopen uur al vier aanvallen van blinde woede, met nauwelijks een pauze. De eerste keer omdat ik een boek las terwijl ze teevee keek. De tweede keer omdat ik niet graag had dat ze in haar nieuwe pyjama buiten speelde. De derde keer omdat ze geen stukken wafel in mijn onderbroek mocht steken. En de vierde keer omdat ik haar tegenhield toen ze mijn rijzend brood aan flarden scheurde.

Tussen het slaan, boksen en bijten door, kroop ze telkens even op mijn schoot. Even bijtanken. Bevestiging krijgen dat ik niet boos was. Horen dat het allemaal wel goed komt. Voelen dat ik haar nog steeds graag zie. Om dan weer opnieuw te gaan testen.

Ondertussen is ze aangekleed, de restjes wafel liggen terug in de kast en het brood steekt in de oven. En mijn boek, dat ligt klaar voor straks. En als ze straks weer helemaal rustig is, blazen we kusjes naar Mama Assa.

Nee, moederdag is niet voor ieder een dag van puur geluk, roze wolken en ontbijt op bed. Niet voor adoptiekinderen. Niet voor kinderen zonder moeder. Niet voor afstandsmoeders. Niet voor moeders van een overleden kind. Niet voor ongewenst kinderloze moeders.

Ik geniet van deze dag met een dubbel gevoel. Mijn gedachten zijn bij diegenen die het vieren van moeder aan zich voorbij zien gaan.

Boven alles besef ik hoe gelukkig ik ben.

Ik apprecieer ten volle dat ik moederdag kàn vieren.

Ik ga die twee schatten van mij vandaag overladen met knuffels. Ook al moet ik er voor vechten.

Advertenties

4 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Anoniem schreef:

    Mooi … en moeilijk… moeder…

    Like

  2. Inge Overmeer schreef:

    mooi! ik ben er fel door ontroerd inge

    Like

  3. bartenkathleen schreef:

    Heel mooi en zo reëel

    Like

  4. Pia schreef:

    Tranen met tuiten door jouw moederdagwoorden. Ze zijn er voor mij ook pal op!

    Like

Laat gerust een reactie achter!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s