Grom

on

We hebben goed geoefend vandaag. Inademen. Weer uitademen. Niet boos worden. Time-in. Tandenbijten. Focus op het goede. Ik ga daar nog wel eens over schrijven, over al dat positieve opvoedingsgedoe. Maar nu niet. Echt niet.

De Zwaluw had haar dagje niet, zoveel was duidelijk. Al de flinkheid moet op geweest zijn na de trouwmarathon.

Telkens opnieuw probeerden we haar weer bij haar positieve positieven te brengen. Terwijl de Eskimo ging turnen, gingen we met ons tweetjes zelfs zwemmen, met superdeluxe zwembril uiteraard. Lekker één-op-één en dicht tegen elkaar, meestal doet dat wonderen.

Het mocht niet baten. Het zwemmen was fijn, daar niet van. Maar de achteraf. O jee. Douchen en omkleden gebeurde aan een gegromd ikdoedatalleen tempo. Haar schoenen moesten en zouden omgekeerd aan. En aan haar haren moest ik al helemààl niet komen. De brutaliteit droop er af.

Ze steekt in het Grote Bed nu. Lekker dicht bij mijn geur en hopelijk snel in slaap. Al grommend. Ik had zoveel zin om terug te grommen. Echt.

In plaats daarvan dompel ik me therapiegewijs onder in de foto’s van dit weekend.

Toen de één-op-één op de mijnterril wel lukte en alles nog peis ende vree was met groen gras en witte schapen.

IMG_20150517_135743pm

Advertenties

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Anoniem schreef:

    oh ja, af en toe echt terug grommen! Bij ons eindigt dat dan meestal in een kietelgevecht…

    Like

Laat gerust een reactie achter!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s