Spoor

De uitslag van het ERG. Het liet wat op zich wachten. Zo lang dat ik er zowaar assertief van werd en m’n telefoonfobie nog eens overwon. De secretaresse wist te vertellen dat de resultaten gekend waren, maar dat ze die niet mocht doorgeven. Dat was immers het voorrecht van de prof. Zucht. Afgewezen worden aan de telefoon door iemand wiens mimiek ik niet kon aflezen. De fobie flakkerde weer op.

Vandaag belde de prof in kwestie me op. Ze was enorm vriendelijk. Het contact loopt duidelijk een stuk beter als de Zwaluw er niet bij is, net als de vorige keer. Veel meer sympathie enzo. Ze vroeg hoe het met de Zwaluw gaat en was oprecht geïnteresseerd in zorgen die zelfs niets met de ogen te maken hadden.

Maar toen dus de uitslag. De retina. De kegeltjes en de staafjes.

800px-Electroretinogram

Het was niet wat we gehoopt hadden. Of misschien juist wel. Het was een klassiek geval van niet weten wat te hopen.

Ofwel zou het ERG aantonen dat de Zwaluw niet enkel in haar bloedwaarden, maar ook in de organen – het oog in deze – een tekort aan VitA heeft. Bloedwaarden alleen zijn immers geen goede weerspiegeling, maar het was alles wat we tot nu toe hadden.

Ofwel zou het ERG normaal zijn, en is er eigenlijk helemaal niets aan van de hele VitA hypothese. In dat geval hadden de bloedwaarden ons voor de gek gehouden.

Optie 1 zou betekenen dat we vastlopen op ons bekend, maar dood spoor. Zolang niemand kan vinden waar al die VitA die ze dagelijks inneemt, in hemelsnaam heen lekt, staan we quasi nergens.

Optie 2 zou dan weer willen zeggen dat we al jaren, op het foute spoor zitten en veel van haar zicht hadden kunnen redden door meteen naar het tropisch instituut te stappen, op zoek naar een of andere weerbarstige tropische infectie.

Dood of fout.

Het werd dood.

Duidelijk defecte en beschadigde staafjes, wat wijst op VitA tekort.

Ergens ben ik opgelucht. We weten iets. Eindelijk weten we iets. We zaten juist.

Maar wat nu?

Advertenties

6 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Sofie schreef:

    Katinka, we voelen met jullie mee… enerzijds de opluchting maar anderzijds de blijvende vragen… Wat nu?! Heel veel moed x

    Like

  2. Johan Van Holderbeke schreef:

    De onderzoekster in jou zal blijven zoeken… de moeder in jou zal blijven zoeken… en ik hoop en wens dat ooit een spoor uiteindelijk toch niet blijkt dood te lopen…

    Like

  3. son schreef:

    Moeilijk om nu te weten dat er vitamine A tekort was en dat jullie op het juiste spoor zaten maar dit weten, zorgt weer voor nieuwe vragen. Misschien makkelijker gezegd dan gedaan, neem de tijd om het even te laten bezinken zodat je daarna kan kijken hoe je met dit weten en je vragen wil verder gaan, zoeken en berusten. Jou kennende uit je blog als een sterke vrouw, gaat dit lukken. Ik denk dat het feit dat ze nu op een school zit waar ze medisch goed zijn in haar te verzorgen bij infecties en problemen met wel een goed gevoel zijn. Sterkte!

    Like

Laat gerust een reactie achter!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s