Disney

M’n eerste volle werkweek zit er op. Allez ja, vol is eigenlijk niet vol. Maar toch geen ganse dagen vrij meer. Ik voel me officieel weer in full force.

Het was de moeite. Om mezelf te beschermen ging ik quasi elke avond met de kinderen mee slapen. En nog bleef ik moe. En maar geeuwen tegen de middag.

Feitelijk wou m’n Beer de kinders verrassen met een weekendje Disneyland. We zouden vanmiddag vertrekken, zonder aankondiging. Het heeft me woensdag een ganse dag moed bijeenrapen gekost om hem uit te leggen dat het me niet zou lukken.

Na en voor een normale week, dan misschien wel.

Maar nu was het na een week waarin ik twee dagen opleiding had. Opleiding waarbij ik gefilmd werd om te tonen wat ik allemaal verkeerd deed bij het opleiden van anderen. Ook wat ik goed deed natuurlijk. Maar de perfectionist in mij ziet dat allemaal niet. Ik heb nog altijd niet durven kijken. De live feedback was meer dan genoeg. In ieder geval: de opleider werd opgeleid en het was intensief. En ik moest er de rest van de week twee dagen werk door inhalen.

En dan trok ik woensdag met de Zwaluw naar Leuven. Een Zwaluw die boos was toen er plots een nieuwe dokter binnenkwam. En nog bozer (lees: hysterisch) toen bleek dat ze dit keer géén bloed moest laten trekken. Ze voelde zich in’t zak gezet. Ze had zich er mentaal zo op voorbereid, en dat hebben we geweten. Het sloeg totaal nergens op, wetende hoe ze alles bij elkaar brult als ze wél bloed moet laten trekken. Totaal leeggezogen was ik ’s avonds.

Dat laten volgen door Disneyland zou zijn als het nagerecht na een achtgangenmenu dat op een uur tijd werd geserveerd. Een dessert dat meteen zou worden gevolgd door een tweede achtgangenmenu. Want ik zou vroeger moeten vertrekken vanuit Parijs, terwijl de rest nog zat te rollecoasteren, om naar Edinburgh te vliegen. Dat zijn zo van die dingen die ik toezeg, en waar ik altijd spijt van heb eens het zo ver is.

Gelukkig vlieg ik dinsdag alweer naar huis.

Gelukkig zit er uiteindelijk toch geen Disneyland tussen.

En gelukkig wisten de kinders nog van niets.

Advertenties

4 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Lore schreef:

    Goede beslissing! Ken je grenzen 😘

    Like

  2. Kathleen schreef:

    Goed gedaan om je eigen te beschermen.

    Like

  3. Greetje schreef:

    Amai, chapeau. Je eigen grenzen afbakenen. Iets waar ik ook constant mee worstel.

    Like

Laat gerust een reactie achter!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s