Held

Dag Drie Der Positiviteit De Eskimo maakt huiswerk met het nieuws van de dag in zijn achterhoofd. Papa als de Held die een echte gauwdief vangt in de Colruyt. Dat moet rondgebazuind!

Ontbijt

Boost your positivity Dag twee Het aanrecht nadat Zwaluwlief ons ‘verraste’ met ontbijt op bed

Krediet

Volgens de Druivelaar is het vandaag de Dag zonder Krediet. Ik ben het daar niet mee eens. Toen ik vanmorgen een klein beetje angstvallig de blog opende, vond ik daar best veel krediet. Daar waar ik eigenlijk had verwacht weinig tot geen reactie te krijgen. Degenen die in zich zelve dachten van achneedaariszeweer, hebben zich netjes ingehouden, zoals…

Kwijt

Ik moet mezelf dringend herprogrammeren. Er huist iets duisters in mij dat er voor zorgt dat ik zo min mogelijk beweeg. Dat ik niet graag buitenkom. Dat elke effort teveel is. Het duister verwelkomt de griep bronchite als een welkome rustpauze. Een excuus om effectief niks te doen. Het zorgt ervoor dat ik blijf hangen in het gemis…

Tellegen

Voorlezen. Ik doe dat graag. Meestal toch. Voorlezen is je eigen liefde voor boeken en verhalen op een innige manier doorgeven. Voorlezen is stimuleren om zelf te lezen. Voorlezen is gewoon ook gezellig samen zijn. Toen de Eskimo nog kleiner was, beperkte voorlezen zich tot prentenboeken. En dat is waar voorlezen vaak ook bij ophoudt….

Kers

Maandagochtend. Ik geef elk kind drie kerstomaatjes mee in de brooddoos, wetende dat ze helemaal niet houden van tomaat, of dat nu in kersvorm is of niet. Soms heb ik gewoon graag dat ze iéts van groente mee naar school nemen en kerstomaten zijn nu eenmaal handig om snelsnel in een brooddoos te verstoppen. Maandagavond. De…

Tips

Zoek de helpers. Dat was een tip over hoe je tegenwoordig met kinders naar het nieuws moet kijken. Overal waar terreur werd gezaaid door enkelingen, duiken minstens zoveel helpende engels op. Niet enkel kinders hebben baat bij die tip, me dunkt.   Vind de grap. Dat was een tip van een goede vriendin om met…

Kind

Dag van het kind Net vandaag word ik wakker uit een nachtmerrie Syrische kinderen Nigeriaanse kinderen Overal Alleen Trauma Huilen Ik huil mee Even Dan sta ik op Mijn kinderen Ze hebben me nodig Op hun manier  

Over Niets

Ik heb effe geen goesting om te schrijven. Waarover zou ik ook schrijven? Over hoe we moeten denken aan Nigeria en Beirut en niet enkel aan Parijs. Over dat we niet bang mogen zijn. Over dat de Zwaluw heeft besloten weer in de Sint te geloven. Over een komend geocache-verjaardagsfeestje bij stormweer. Over weer een nieuwe…

Negen

Vijftien november tweeduizendenzes. De zon scheen. De vogeltjes floten. De zoon werd geboren. Alles zo puur. De wereld. Wij. Alles koetsjiekoetsjie, zelfs de boertjes.   Vijftien november tweeduizendvijftien. De wind waait. De laatste bladeren vallen. De zoon wordt negen. De wereld een stuk grauwer, maar de zoon nog steeds puur. En de boeren minder koetsjiekoetsjie.  

Elf elf

Elf november. De Zwaluw vraagt waarom we eigenlijk vakantie hebben. Vandaag is een feestdag. We vieren het einde van de oorlog. Het noemt wapenstilstand. Ze reageert enthousiaster dan ik had voorzien. Echt waar?! Is alle oorlog gedaan? Kunnen alle vluchtelingen nu naar huis?  Ik leg voorzichtig uit dat het over een andere oorlog gaat. Eentje…

Autonomie

Tegen beter weten in deed ik zo’n opvoedingstest. Ik wist al waar ik wilde uitkomen, wat voor ouder ik zou zijn. Maar toen ik alles doodeerlijk invulde volgens mijn opvoedingsstijl van de laatste weken, kwam ik er niet. Lap zeg. Er kwam uit dat ik een tikkeltje controlerend ben. En ik maar denken dat ik…