Ideaal

on

Ik ben geen voorstander van adoptie.

Valt nu van uw stoel zeg.

Maar nee, het is gewoon zo.

Ik schreef er eerder al eens over, over de innerlijke strijd die ik als adoptieouder voer.

Adoptie, en zeker interlandelijke, is naar mijn gevoel nooit de ideale oplossing.

Moet het adoptieverhaal dan eindig zijn, zoals naar voren komt uit de felbesproken opinie van Wivina De Meester?

Uiteraard. Als goede burgers streven we naar een ideale wereld, toch?

Ik droom er alvast hardnekkig van, van een ideale wereld waarin adoptie onbestaande is.

In die ideale wereld is er immers geen armoede, geen verkrachting, geen HIV. Er zijn geen straatkinderen die op sigarettenpeuken kauwen om hun hongergevoel te verdrijven. Politieagenten moeten er geen beroep doen op buitenlandse NGO’s om gevonden kinderen op te vangen. Als er al kinderen in nood zouden zijn.

 

Maar laat ons wel wezen. Die ideale wereld is er bijlange nog niet.  We zijn niet eens halfweg.

Halfweg zou betekenen dat kinderen in nood in ieder geval in hun eigen land liefdevol zouden worden opgevangen in een gezin. Dat landen niet uit schaamte en misplaatst eergevoel hun grenzen sluiten voor interlandelijke adoptie, zonder de betrokken kinderen daadwerkelijk een structurele oplossing te kunnen bieden. Dat afgedankte kleren uit Belgische gezinnen niet meer in valiezen meegesmokkeld moeten worden naar Ethiopische kindershelters.

In onze weg naar die ideale wereld, staan we op het punt dat diegenen die het goed hebben, hun hart en gezin openstellen voor deze kinderen in nood, ongeacht waar ze vandaan komen. Het is niet ideaal, dat niet. Maar het is een mooi en bewonderenswaardig alternatief, een stap in de goede richting. Het Verdrag van Den Haag ziet er op toe dat ten alle tijde het welzijn van deze kinderen op de eerste plaats wordt gezet. Met andere woorden: interlandelijke adoptie als alleràllerlaatste optie. De dag dat deze optie niet meer nodig is, ligt nog ver, ver weg. Interlandelijke adoptie een eindig verhaal? Ja, op lààààànge termijn.

Helaas worden kandidaat-adoptieouders op hun weg naar een kind in nood de laatste tijd langs alle kanten tegengewerkt. Door federale autoriteiten die plots alles stilleggen, door ex-ministers die passeren met halfbakken opinies in plaats van oplossingen, door onmenselijke lange wachttijden en oplopende kosten. De kinderen die men op deze manier denkt te helpen, zijn er de dupe van. In hun weeshuis hebben zij écht geen boodschap aan al dat gebakkelei.

Wat mij betreft hebben we weer een gigantische stap terug gezet, op onze weg naar de ideale wereld.

Advertenties

4 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Kathleen schreef:

    Ik deel je mening helemaal!

    Like

  2. Anoniem schreef:

    Prachtig verwoord, hier zou ik met volle overtuiging mijn handtekening onder zetten :-).

    Like

  3. Greet Pauwels schreef:

    Prachtig verwoord, hier zou ik met volle overtuiging mijn handtekening onder zetten :-).

    Like

  4. heidischram schreef:

    De nagel op de kop…

    Like

Laat gerust een reactie achter!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s