Agent

De Zwaluw heeft bekend. Ze heeft vijftig euro gestolen uit de spaarpot van de Eskimo.

Hoe erg het ook is, de Zwaluw was meteen mijn eerste verdachte toen de Eskimo me op de hoogte bracht over het vermiste geld. Niet omdat ze een kleine crimineel in de dop is, maar omdat ze praktisch altijd de verantwoordelijke is wanneer er hier iets vreemds gebeurt. Leven met de Zwaluw is soms als een klopgeest in huis hebben.

Ik was er best van geschrokken, al besefte ik ook wel dat het voor haar waarschijnlijk gewoon kattekwaad was, zoals al het andere. Maar dit was toch iets anders dan stiekem een suikerklontje snoepen.

Terwijl de Eskimo naar de Kruidvat fietste om snoep te kopen, riep ik haar op het matje. Ze bekende zonder drama, zonder tranen. Kijk, dat vind ik dan wel weer mooi. Ze is op en top deugniet, maar wel een eerlijke deugniet.

Ik legde rustig uit dat boeven die stelen, naar de gevangenis moeten of toch op z’n minst een boete moeten betalen. Hoe het precies zit in ons rechtssysteem, weet ik eigenlijk niet, maar de boodschap was duidelijk. Naar de gevangenis moet ze niet, maar de boete gaat er wel zijn.

Eerst en vooral moest ze het opbiechten tegen de Eskimo en zich verontschuldigen. Dat was een pak moeilijker dan tegen mij, zo bleek. Er was een hoop teruggekrabbel, gemompel en ook wat tranen. De Eskimo, die tilde er gelukkig niet al te zwaar aan. Ik liet hen zelf onderling nog een boetedoening afspreken, en dat ging goed. Ze gaat dadelijk de lakens op zijn bed verversen en het bed mooi opdekken. Voor de Eskimo is het daarmee afgehandeld.

Voor mij nog niet. Na overleg met de Beer, die het van op de backstage van Werchter Classic allemaal wel grappig en typisch Zwaluw vond, kreeg ze van ons ook een straf. Kwestie van er voor te zorgen dat de eerste keer ook meteen de laatste keer is.

Ze kreeg een echte geldelijke boete. Ik voelde me gelijk een agent. Vreselijk. Niet dat agenten vreselijke mensen zijn. Ik ben het soms gewoon beu om scheidsrechter en agent te zijn voor mijn kinders. Dat stond precies niet in m’n taakomschrijving.

Het werd geen geld dat ze uit haar spaarpot kan halen om er snel van af te zijn. Dat zou ook niet juist zijn, want dat geld heeft ze van familie gekregen voor haar verjaardag. Wel krijgt ze de ganse zomervakantie geen zakgeld. Een lange straf die ze hopelijk niet snel vergeet.

Toen kwam het drama. Gesmeek om een andere straf. Beloftes om het nooit meer te doen.

Echt nooit nooit nooit meer!

Ik geloof dat ze het begrepen heeft.

Advertenties

3 reacties Voeg uw reactie toe

  1. hannevanlaer schreef:

    Tja, die taakomschrijving van ouder is niet zo duidelijk hé. De poetsvrouw-vervangster vroeg me deze week toen ze me bezig zag met sondevoeding: “Are you a nurse?”. Geen groot intellectueel licht, maar toch…

    Like

    1. K10K schreef:

      Nee, verplegen zoals jullie nu doen, dat is ook niet meteen wat je verwacht van het ouderschap…

      Like

  2. Anoniem schreef:

    goed opgelost!

    Like

Laat gerust een reactie achter!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s