Stop

Voilà. Ik heb mezelf gedwongen om minstens 24u niks te schrijven. Enfin, toch niet hier.

Gelukt.

Ik vond het wat veel worden. Zo elke dag een bericht, dat was toch niet gezond. Ook  niet fijn voor jullie, lezers, zo’n overload. Dacht ik zo.

Ook begon ik in blogberichten te denken. Ooit heb ik dat nog gehad, en toen heb ik de blog – een andere -opgedoekt omdat ik dat echt niet OK vond. Toen ik in Facebookstatussen begon te denken, heb ik mezelf ook een paar maand afgesloten van dat hele FB. Ik vond het nu weer tijd dus, voor een gedeeltelijk stop: niet meer dag-op-dag bloggen.

Resultaat was dat ik weer op papier ben beginnen schrijven. En op papier gaat het voorlopig blijven. Ik zou immers doodgraag ooit een boek schrijven. En uitgegeven zien, dat spreekt voor zich. In de huidige uitgeverswereld is daar maar een heel kleine, quasi onbestaande kans voor, maar daar is het nu eenmaal een droom voor.

Ik moet gewoon schrijven. Zeker nu ik nog steeds een zekere onrust heb overdag, zonder de passiflora. De drang is te sterk.

Zie mij hier nu zitten bijvoorbeeld. Mijn ogen vallen bijkans dicht, maar mijn hoofd wil niet slapen. Het zit vol ideeën. Creativiteit. Dingendieooitmoeten. Stilzitten is weer moeilijk, behalve als ik, uiteraard, aan de laptop zit. Verder doe ik niets dan rondwaren door het huis en dingen zoeken om te doen. Doendoendoen. Bezig blijven.

Ik voel me pi. Daar komt ook geen eind aan.

De afgelopen dagen ben ik bang geweest dat ik manisch was. Eénmaal een mentale ziekte aanvaard, is het makkelijker om jezelf ook in andere plaatjes te zien passen.

Volgens de psychiater ben ik niet bipolair – aka manisch depressief. Ik geloofde hem.

Maar nu ben ik toch bang dat de medicatie dat op de een of andere manier toch opwekt. Dat het de depressie geneest maar zo manie oproept. Teveel van wat er te weinig was. Zoiets.

Het zal waarschijnlijk wel niet kunnen. Maar het spookt wel, daarboven.

Laten we het voorlopig maar op de acathisie houden.

Want manie klinkt te eng.

Stop.

Advertenties

4 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Adrian schreef:

    Dat van dat hoofd en die ogen klinkt bekend. Te veel te doen, (veel) te weinig slaap (al wekenlang)…. Nog even volhouden, minstens 2 dagen (ok, 3).
    Ik wou dat ik even mocht (kon) stilzitten, maar er is te veel te doen en te weinig tijd, voelt het. Je wordt er effectief van, met het blijft een rotgevoel.
    Maar ik weet de oorzaak, en het gaat nu binnenkort drastisch over zijn.

    Nu nog bij jou 😉

    Like

    1. K10K schreef:

      Oh, nog 3 dagen! Spannend! Ik ben er in gedachten bij!!!!

      Like

  2. Johan Van Holderbeke schreef:

    Aha… je durft dan toch al denken aan een boek… Op z’n minst dàt vind ik zeker positief. Over de rest wil en kan ik ook niet oordelen… wat zou ik… jij gaat je weg, een moeilijke weg… en daar kan ik alleen heel veel respect voor hebben.

    Like

  3. mamaloes schreef:

    Ha dat doe ik ook : af en toe een digitale detox als het denken in statussen en blogjes begint ;o) 1 dag of 2 is meestal voldoende! Ik word een beetje zenuwachtig als ik dit berichtje lees, helemaal mee in de beleving ;o) Je schrijft goed! Dat boek… ik ben benieuwd!

    Like

Laat gerust een reactie achter!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s