Verder

on

Schrijven doet wat met een mens. Meteen nadat ik vanmorgen op publish klikte, besloot ik al dat ik het misschien wél aankon. Niet aan het ritme van de agenda, dat niet.

Maar ik stond wel op.

Depressie is elke dag weer opnieuw beginnen en inzetten op overleven. Vandaag leek de dag op niets meer te gaan uitlopen dàn overleven. Alles wat ik deed buiten dat, vergde een extra hoop moed. Voor elke actie moest ik mezelf over de streep trekken. Naar de badkamer gaan, kleren uit trekken, in de douche stappen, mijn haren wassen, afspoelen, afdrogen, aankleden, lenzen in doen, haren drogen. Bij elke stap moest ik een duiveltje op mijn schouder overwinnen dat tegen me zei dat het misschien niet moest. Dat in bed blijven liggen of er terug in kruipen best een goed idee was.

Het is moeilijk uit te leggen hoeveel energie het kost om een dag op deze manier door te komen. Met het gevoel überhaupt geen energie te hebben, lijkt een gewone dag zo wel op het einde van een marathon. Niet mijn afgepeigerd lijf maar mijn lege hoofd roept dan om op te geven en te gaan liggen.

Vandaag gaf ik niet toe. Morgen misschien wel, maar vandaag niet.

Ik overleefde zelfs buitenshuis en nam de kinders mee op sleeptouw. Meer nog, ze amuseerden zich op de scouts, kunnen een tijdje voort met hun nieuwe broeken en hebben gezond gegeten. Voor het eerst deze week maakte ik zelf het avondeten. Gebakken rijst met prei uit den hof en nog vanalles. Het werd zowaar door de helft van het kroost lekker bevonden. De andere helft werd omgekocht met watermeloen, ook uit den hof.

Eentje is nu Ketnet aan het kijken met haar neus tegen het laptopscherm, en de andere zit hier naast me in een vreemde yogapose een gsm-spelletje te spelen. Rust, voor hen, voor mij.

Wat mezelf betreft, ik voel me lichter, immens veel lichter dan vanochtend. Veel voel ik op zich niet, maar een beetje contentement is er wel.

En van hieruit gaan we weer verder.

Advertenties

3 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Inge Piotrowski schreef:

    Morgen, echtwaar, komt er weer een dag! Weer zo’n dag?
    Moed – leven – energie – rust – een beetje lichter…
    veel succes verder!

    Like

  2. Johan Van Holderbeke schreef:

    Stapje voor stapje… ook zo kan het leven fijn zijn/worden…

    Like

  3. Anoniem schreef:

    inderdaad, va hieruit ga je weer verder!

    Like

Laat gerust een reactie achter!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s