Dertig

Dadelijk mag ik naar huis voor precies dertig uren. Ik ben braaf geweest. Omdat het er naar uit ziet dat ik komende dinsdag helemaal naar huis kan, mag ik dit weekend met overnachting naar huis, zoals dat hier heet. Tijdens het hele verblijf mag dat één keer. De laatste test om te zien of ik er klaar voor ben.

Ik kijk uit naar mijn eigen bed. Maar alleen voor de nacht. Het voornemen is om niet meer de dag weg te slapen, om niet meer naar boven te vluchten. Hier lukt dat vrij goed, maar dat is natuurlijk ook omdat er elk moment iemand kan binnen komen. Een verpleegster voor het dagelijkse gesprek. De poetsvrouw voor de dagelijkse ultrasnelle ronde door de kamer. De mensen van de keuken voor de menu van de volgende dag. De psychologe. Weer een verpleegster.

Behalve de Beer en het kleine grut die twee keer de kamer op stelten kwamen zetten, is er geen bezoek geweest, en dat vind ik prima. Een ziekenhuiskamer blijft voor mij een onaangename ruimte om bezoek te ontvangen. En feitelijk ben ik altijd graag alleen geweest. Ik ben dan ook geen enkele keer in de gemeenschappelijke ruimte gaan zitten als er geen activiteit was. Zo ben ik gewoon niet. Het samen eten in de zaal, naast alle groepstherapie, vond ik al meer dan genoeg. Als het toch even te benauwd eenzaam werd, zette ik de kamerdeur gewoon open, zodat ik kon zwaaien naar wie passeerde.

Waar ik dan weer wel heel wat aan gehad heb, zijn de kaartjes en brieven die jullie massaal hebben gestuurd, in de weken voor mijn opname, maar ook tijdens. De kaartjes heb ik allemaal meegenomen voor op de vensterbank. Voor de brieven schafte ik een mooie kaft aan. Ik herlas ze al eens een keer en dat deed goed. Soms voor de herkenning, soms om even mee te glimpsen in een ander leven, een ander hoofd. Vooral dat andere hoofd.

Dat hoofd van mij is nu vooral vol en leeg tegelijk. Verward en chaotisch, vol verwachting en met een lichte ondertoon van faalangst.

Over dertig minuten mag ik vertrekken.

Advertenties

Één reactie Voeg uw reactie toe

  1. Doris schreef:

    Je zult al wel thuis zijn nu, hoop ik. Slaap lekker!

    Like

Laat gerust een reactie achter!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s