Afscheid

on

Morgen mag ik naar huis en nu zit ik hier bijkans te bleiten.

Met sommige van de mensen waarmee ik ooit een week of twee mee op inleefreis of bouwkamp ging, heb ik nog steeds contact. Je leert elkaar goed kennen op zo’n reis waar je zowat alles samen doet.

Op de PAAZ ga ik exact drie weken verbleven hebben. Er was een stuk meer privacy dan op zo’n groepsreis, maar de ervaring was niet minder intens. Samen lijden kweekt een band. Jezelf herkennen in een ander verhaal is confronterend maar doet ook ergens deugd. Ik ben niet alleen. Ik wist dat al, maar hier heb ik het ook gevoeld. En nu moet ik dat allemaal loslaten. Al die lieve, herstellende, worstelende mensen achter me laten. Aw.

De psychiater zei me dat het zelfs niet goed zou zijn als ik langer zou blijven. Ik ben te empathisch en analytisch ingesteld en zou automatische de rol van zogenaamde ‘co-therapeut’ op me nemen. De laatste groepssessies was ik inderdaad meer bezig met de zorgen van de anderen dan met mijn eigen verhaal. Dat is op zich een teken van genezing, maar is ook een valkuil. Ik wil altijd iedereen helpen, en dat is momenteel niet mijn taak. Mijn taak is nu om verder te genezen. Ik mag niet alleen naar huis, ik moet het ook.

Ik begrijp nu ook waarom het niet toegestaan is om tijdens de drie weken na ontslag op bezoek te komen op de afdeling. Dat is ongetwijfeld een regel die onder andere ontstaan is om mensen als ik tegen zichzelf te beschermen.

Ik voel nu net zoveel pijn in het hart als drie weken geleden bij mijn intake.

Loslaten. Weeral.

Advertenties

5 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Valerie schreef:

    Dikke duim én pluim voor jou!

    Like

  2. Anoniem schreef:

    en voor hen zal het afscheid ook moeilijk zijn, maar inderdaad je moet nu focussen op jouw herstel en wat goed is voor jou!
    hopelijk gaat het thuis ook allemaal goed! ik duim voor jou!

    Like

  3. Joke schreef:

    Knap hoor en wat heb je een mooi stuk afgelegd op je weg…

    Like

  4. yosando schreef:

    super! weer dichterbij het gezinnetje zal wel deugd doen, proberen van uit de drukte te blijven en te genieten van gewoon ‘zijn’

    Like

  5. Johan Van Holderbeke schreef:

    Ik wens je voor het nieuwe jaar blijvend de sterkte toe om je eigen pad te gaan, geflankeerd door de lieven mensen in je omgeving… en van op afstand wil ik daar gerust ééntje van zijn. Ik nam (neem) me voor om tijdens de kerstvakantie een brief of minstens een kaartje te schrijven… Maar ik weet oprecht niet of het er van komt… Bij voorbaat m’n oprechte excuses…

    Like

Laat gerust een reactie achter!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s