Nieuw

Ik leef nog. Het boogschieten is niet dramatisch afgelopen. Er zijn zelfs geen gewonden gevallen. Al zijn er wel wat emotionele wonden opengereten, de afgelopen weken.

De Beer en ik groeiden uit elkaar. Meer en meer. Ik voelde me verstikt en wilde wanhopig terug wat voelen, voor hem en uiteindelijk voor wie dan ook. Er waren momenten dat het langs twee kanten goed zat tussen ons, heel even. Maar meestal maakte ik mezelf wat wijs. En daar werd ik zonder dat ik het besefte meer dan diep ongelukkig van.

Uiteindelijk kwam ik uit pure relationele wanhoop op een verkeerd virtueel spoor terecht en scheurde het laatste draadje waarmee we aan elkaar hingen finaal over. Trop is trop, en dat gold voor ons beiden.

Ik kon het niet meer. Hij kon het niet meer. We konden het echt niet meer.

We zijn nog steeds vrienden. We blijven samen de ouders van de Eskimo en de Zwaluw. Altijd en altijd. De kinderen krijgen voorrang op onze gevoelens tegenover elkaar. Dat is zo evident dat het zelfs niet uitgesproken moest worden.

Ze mogen kwaad zijn, die kinderen van ons. Ze mogen rouwen. Ze mogen praten en aftasten. En zo komen zij er ook wel. Ik heb daar eigenlijk best veel vertrouwen in.

Al is het maar omdat de Zwaluw me uitlegde dat ze begreep dat ouders soms beslissingen moeten nemen die de kinderen verdriet doen. Maar, vervolgde ze, uiteindelijk is het ook wel beter voor de kinderen als de ouders gelukkig zijn. Bijna exact de speech die ik hààr wou geven.

En de Eskimo, die vertelde me een paar dagen geleden dat het voelt alsof we altijd al apart wonen. Dat het goed is zo, dat hij echt niet boos is. Want toegegeven, de verhuis en het véél dichter bij school, vriendjes en familie wonen, dat doet ons allemaal wel deugd.

Met de geruststellende woorden van de Eskimo en de Zwaluw in het achterhoofd, begin ik dus opnieuw. Op zoek naar een nieuw evenwicht. Een nieuwe routine. Een nieuwe liefde. Een nieuwe kans.

Een nieuw leven.

 

4 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Anoniem schreef:

    En ik wens je alle geluk daarmee!

    Like

  2. Joke schreef:

    Ik kan me nog niet half inbeelden hoe moeilijk die beslissing te nemen is. Soms moet je aan jezelf denken, jij bent een mooie persoon die verdient gelukkig te zijn.
    Geef het allemaal wel tijd en jullie vinden alle vier om een mooie manier om hiermee om te gaan.
    Als je nood hebt aan een babbel of eender wat, je weet me te vinden he.

    Like

  3. Liesbeth schreef:

    Heel veel geluk, voor jullie vier!
    Geen gemakkelijke beslissing.

    Like

  4. Inge schreef:

    alle geluk, Kat!

    Like

Laat gerust een reactie achter!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s