Partij

Met enige diepgang schrijven over het leven van alledag, dat is plots lastiger, nu er partijen zijn.

De Eskimo, de Zwaluw en ik, wij zijn de eerste partij. In principe kan ik over de eerste partij blijven schrijven.

Maar er is ook de tweede partij, vanuit mijn standpunt uiteraard, en dat is de Beer en zijn familie. Ik vind het lastig om hier vrolijk te gaan schrijven dat de scheiding ervoor zorgt dat het zoveel beter met me gaat, omdat dat makkelijk zou kunnen worden geïnterpreteerd als dat de Beer de oorzaak was van de depressie. Wat hij niet was, laat dat even duidelijk wezen. Schrijven over de eerste partij wordt dus toch moeilijker dan gedacht.

En dan zijn er de derde partijen die alles nog ingewikkelder gaan maken. Nieuwe liefdes. Al dan niet met kinderen. Ik ga daar niet over kunnen schrijven zonder in open wonden te prikken bij de tweede partij. En als er kinderen bij betrokken zijn, kan ik die ook niet zonder boe of bah hier introduceren. Dat recht heb ik gewoonweg niet, ook al interageren ze met de eerste partij.

Ik moet dus censureren. Ik haat censuur. Ik kan toch niet gaan schrijven over de helft van mijn leven?

Dus kan ik nu eigenlijk nog verder schrijven?

Laat gerust een reactie achter!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s