Oogappel

Gisteren moest de Zwaluw op controle in Maastricht. Ik zag er als een berg tegenop. Ten eerste moest ik autorijden, en dat is bijzonder vermoeiend in mijn huidige toestand. Het is pas sinds de depressie dat ik merk hoeveel concentratie en energie autorijden me eigenlijk kost. Soms lukt het gewoonweg niet en moet ik op…

Tandem

Je hebt zo van die kinderen waarbij het enorm vermoeiend  en eigenlijk gewoonweg gevaarlijk is om er mee te gaan fietsen. Ze zwalpen en kijken overal behalve naar de weg voor hen. Ze hebben weinig benul van het belang van verkeersregels en vinden dat de weg voor de fietsers is. Nu vind ik wel dat…

azM

Nog nooit ben ik zo relaxt terug thuis gekomen van het ziekenhuis als vandaag. Normaal gezien zijn de consultaties met de Zwaluw een kleine hel. Ze haat wachten in overvolle wachtkamers, ze haat witte jassen, en vooral: ze haat de onderzoeken. Onderzoeken die niet altijd op maat van kinderen zijn en twee-drie keer herhaald moeten…

Tandem

Is het hier dan allemaal zo perfect? Nope. Natuurlijk niet. Zelfs op een perfecte dag als deze, zat het nog effe tegen. We zijn namelijk op zoek naar een geschikte fiets voor de Zwaluw. Gewoon met haar gaan fietsen is zenuwslopend. Ze fietst zoals ze loopt. Er gewoon voor gaan en obstakels pas opmerken als…

Visolet

Zo soms, dan lijkt het zicht van de Zwaluw even op te klaren. Dan juichen we stilletjes en krijgen we weer hoop. Maar eigenlijk, eigenlijk is de vooruitgang nooit van lange duur. Hoe het komt, dat weet niemand ons te vertellen. Een diagnose hebben we immers nog steeds niet, en op uitslag van de genetische…

Punten

We gingen nog eens naar een arts. Voor de verandering. Dit keer was het de controlearts van FOD financiën. Die moet beslissen in hoeverre de Zwaluw invalide is voor financiële aangelegenheden en nog vanalles. Hoe meer punten hoe invalider. Ik had me voorbereid op een norse arts die haar binnenstebuiten zou willen keren en onze…

Dorp

Gasthuisberg, dat is feitelijk een dorp. Zo’n dorp waar je altijd wel iemand bekend tegenkomt. Vandaag was dat een ander vijfde van het fakhuis van weleer. En al zijn er fijnere plekken om iemand tegen te komen dan een gasthuis, ik vind dat nog wel tof, die korte onverwachte babbels. Kort, helaas, omdat de Zwaluw…

Dosis

Zo’n ganse week zelfopgelegde zeemzoeterigheid, dat was er toch wel efkes teveel aan. Ik had zowaar een tijdelijke dégoût van het hele bloggebeuren. Nee, voor eenzijdige plizanteriekes – om het te zeggen met de Vlo en de Professor – moet u hier feitelijk niet zijn. Vandaag hebben we eindelijk nog eens iets concreets te melden….

Dossier

Gisteren trokken we naar Leuven, de Beer en ik, en voor een keer zonder de Zwaluw. We hadden een afspraak voor begeleiding rond alle invaliditeitsadministratie. Het begin van een papieren lijdensweg zo blijkt. Miserie! Pas op, we zijn dankbaar voor alles wat er is. Verhoogd kindergeld. Terugbetaling van hulpmiddelen. Wat dat betreft zit het systeem…

Ondervoed

En de OGTT *hoopt spanning op* die was *tarataratadaaaaaa* normaal. Gewoon maar normaal. Opgelucht? Jawel. Toch weer een zorg minder, want insulineresistentie is niet iets om uw vijanden en dus zeker niet uw dochter toe te wensen. Teleurgesteld? Ook jawel. Want nu loopt dat nieuwe spoor toch ook wel niet dood zeker? Weer niks. We…

Gil

Ik zou willen dat ik genoeg energie had om die te verspillen aan een keer deftig kwaad zijn. Zo kwaad als in roepen en tieren en godverdomme uitleg te eisen. Dat ik er helaas niet de energie voor heb, komt doordat de Zwaluw en ik net terug zijn van Leuven. Hoewel de oogvalling even leek…

Groen

De oogvalling verhuisde naar de neus. Dat ‘m daar voorlopig maar blijft. Nog nooit zo content geweest met groen snot. Licht op groen.